Kunstwens met Bram

In oktober 2012 vernam ik via Stichting Kunstwens het verhaal van een jongen van bijna 7 jaar, genaamd Bram. Bram heeft last van astma en is bovendien gediagnostiseerd met HMS, een reumatische aandoening die pijn en vermoeidheid veroorzaakt. Bram heeft 2 oudere zusjes en een jonger broertje van 3,5 jaar. “Door de ziekte van Bram”, legde Bram’s moeder uit, “zijn er steeds meer dingen die niet door kunnen gaan door de ziekte van Bram”. Het gezin gaat vaak naar het ziekenhuis en allemaal ervaren zij de gevolgen van deze situatie. Maar wat de moeder heel knap en dapper van haar kinderen vond is “toch klaagt niemand”. “We verlangen er gewoon naar om samen iets leuks te doen, wat de problemen eventjes doet vergeten.”

Toen ik dit hoorde, kon ik haast niet wachten om een superleuke, creatieve middag voor dit gezin te organiseren. Op zondag 4 november was het zover. Ik stond voor de deur en belde aan. Anne van 11 deed de deur open en ze keek me verwachtingsvol aan. Ik stelde me voor en zei daarna: … ik kan wel wat hulp gebruiken dit naar binnen te brengen! Ze keek naar de doos vol verf, penselen en doeken die ik bij me had en rende naar binnen. Toen kwam de vader me tegemoet, Bram en de rest van het gezin. Ik werd gastvrij onthaald! Ze hadden allemaal heel veel zin in deze middag en iedereen liet merken hoe bijzonder ze dit vonden. De eettafel werd uitgeklapt naar het grootste formaat en alle vier de kinderen wilden aan de slag om hun eigen schilderij te maken. Toen vertelde ik aan de kinderen hoe ik zelf altijd schilder, hoe ik het doek helemaal nat maak, hoe ik met verf giet, hoe ik toeval z’n gang laat gaan en dan stop op het juiste moment. Ik had voor allemaal rubber handschoenen bij me. En vier föhns om verflagen sneller te laten drogen. Zullen we beginnen, vroeg ik? Bram was een beetje verlegen, maar hij begon met de gele verf, Esmee koos oranje, Tom wilde de groene verf en Anne hield van lichtblauw. Met veel water lieten de kinderen lachend een ruime hoeveelheid verf spatten op het doek. De vader en moeder hielpen enthousiast mee. Allerlei mooie effecten ontstonden. Bij Anne ontstonden wolken, bij Esmee bloemen, Bram’s schilderij was hip en knalde eruit en ook kleine Tom druppelde groene verf over het doek totdat hij helemaal tevreden en apetrots was. Het fijne van deze toevalstechniek is dat het proces heel speels is en … dat Bram niet heel lang een penseel hoefde vast te houden. Hij kon ontspannen gieten en spelen met de verf. De föhns werden gepakt en de eerste kleurlagen werden gedroogd. Daarna werd weer verder gegaan met nieuwe effecten. Ze hadden zichtbaar plezier. En de middag vloog om. Tot slot schilderde Bram in het vrolijke gele doek, nog een pracht-auto erbij, Anne schilderde vlinders in de blauwe lucht, Esmee maakte prachtige bloemen en Tom maakte grappige, kleine beestjes erbij.
Zowel de kinderen als de ouders konden even helemaal ontspannen en plezier maken. Ze gebruikten hun fantasie, speelden met kleur, ze deden alles samen en genoten zichtbaar. Iedereen kijkt terug op een heerlijke, creatieve middag. Ik ben dankbaar dat ik hieraan bij mocht dragen.

Yvon van Rijswijk

Datum:
Categorie: Verhalen
Tags:

Comments are closed.