Kunstwens met Sven

Maandagmiddag 17 februari 2014, er wordt al gezwaaid voordat de deur open gaat. Ik word afgezet, voet in het gips maar een kunstwens zeg ik niet af. Blonde zachte stekeltjes waar hij zichtbaar trots op is, een vrolijk gezicht en een ondeugende blik. Dat is Sven, eerst een beetje verlegen maar dat zal vast niet lang duren schat ik in.

Sven is 6 en heeft een hersentumor. Morgen gaat hij weer naar het ziekenhuis en binnenkort staat er weer een zware chemo op de planning. Maar daar denken we vandaag niet aan, vandaag gaan we schilderen.

Terwijl ik naar binnen ga met al m’n spullen valt al snel de geur op die uit de keuken komt, ik zou zweren dat ik versgebakken cakejes ruik. En ja hoor speciaal voor deze dag heeft hij samen met z’n moeder een soort super chocolade cakejes gemaakt. Want vandaag is een feestje!

Het enthousiasme van Sven is aanstekelijk, grote glimlach heel veel grapjes en gezellig kletsen. Wat hij wil schilderen? Een monster natuurlijk! Nou dat kan geregeld worden! We beginnen met de achtergrond, uiteraard in Sven’s lievelingskleur blauw. Tijdens het blauw maken van de achtergrond begint Sven te neuriën, ik herken het liedje dat is van de smurfen. Ik schiet in de lach samen met z’n moeder Irma, Sven kijkt ons verbaasd aan en een beetje beledigd en vraagt waarom wij lachen. Als wij de grap toelichten lacht hij mee en neuriet vrolijk verder.

“Hoe ziet dat monster er dan uit Sven?” Nou dat weet hij wel, “Drie ogen, vijf tanden en hij laat…(Sven z’n ogen beginnen te glimmen.)…..scheetjes!!!” En hij grinnikt hard. Halverwege de middag laat Sven trots z’n KanjerKetting zien. Hij wijst de kralen aan en vertelt wanneer hij ze gekregen heeft en welke hij nog krijgt. Op dat moment realiseer ik me dat ik hem helaas geen kraal kan geven als herinnering aan deze leuke middag. Dit is iets om eens over na te denken….“Hij wordt wel geweldig hoor Sven.”, zeg ik terwijl we bezig zijn met de ogen van het monster. “Maar IK wil hem mee naar huis nemen, zegt hij snel”.

Na ruim 2 uur is Poo Poo klaar. Sven ploft na een bezoek aan de wastafel op de bank. De verf zat op z’n handen, z’n oor en verf in z’n haar. Sven heeft zichtbaar genoten. Hij is moe en heeft last van z’n ogen. Morgen weer een zware dag voor de boeg maar eerst vanavond nog lekker patatjes eten, raspatat wel te verstaan.

sven 4sven 5

 

 

 

Lieve Sven, ik vond het heel leuk om met je te schilderen. Stuur je een foto als Poo Poo in je nieuwe kamer hangt?

Liefs Ansjel

Datum:
Categorie: Verhalen
Tags:

Comments are closed.